سخنان حسین در مدینه پس از مرگ معاویه لعنه الله علیه تا هجرت به مکه

تاریخچه ای از زندگانی حسن مجتبی(ع) نام؛ حضرت حسن علیه السلام
القاب؛ مجتبی
کنیه؛ ابا محمد
نام پدر؛ علی(ع)
نام مادر؛ حضرت فاطمه (س)
تاریخ تولد؛ نیمه رمضان سال سوم هجرت مدینه در شهر مدینه دیده به جهان گشود
دوران ت؛ ۱۰ سال
مدت عمر؛ ۴۸ سال
خلفای غاصب معاصر؛ معاویه ابن سفیان لعنه الله علیهم
دوران زندگانی؛ قبل از ت در کنار پدر بزرگوار۳۰ سال قرار داشت و پس از آن ۱۰ سال ت امت را با همه مشکلات بر عهده داشت
تاریخ شهادت؛ سال پنجم هجری
مرقد شریف؛ قبرستان بقیع در شهر مدینه کشور عربستان
گزیده ای از سخنان آن بزرگوار؛ بین حق و باطل به اندازه چهار انگشت فاصله است. آنچه با چشمت بینی حق است و چه بسا با گوش خود سخن باطل بسیاری را بشنوی. ی که خدا را اطاعت و عبادت کند، خداوند همه چیز را مطیع او گرداند.
وقتی حسین بن علی (علیه السلام)شهید می شود و خبر آن و نیز خبر بریده شدن سر مبارک حسین بن علی (علیه السلام)و بردن آن به سوی یزید بن معاویه و کشته شدن هجده نفر از اهل بیت او و پنجاه و سه نفر از شیعیانش و کشته شدن علی اصغر(علیه السلام) در میان دستانش و اسیر شدن ذریه اش به مدینه می رسد مردم در منزل ام سلمه نزد ن رسول خدا (صل الله علیه)و نیز در خانه های مهاجرین و انصار به حزن و اندوه می نشینند . در این هنگام عبد الله بن عمر بن خطاب از خانه اش بیرون می آید و همین طور که استغاثه می کند و بر صورتش می زند میگوید :
(صلی الله علیه و آله و سلم) با هجرت به مدینه درصدد تشکیل حکومت بود. اهل مکه تجربه تشکیل حکومت نداشتند و جنگ هایشان همواره داخلی بود. اینجا تفکر یهود به کمک مشرکان آمد. ابوجهل پیشنهاد تهاجم به مدینه را داد و نامه ای تهدیدآمیز برای (صلی الله علیه و آله و سلم) نوشت...
هجرت صلی الله علیه و آله وسلم به مدینه از غار ثور یک شب پس از آن که صلی الله علیه و آله وسلم خانه خویش را ترک کرده و به غار ثور (در جنوب مکّه) رفته بود، حضرت علی علیه السلام و هندبن هاله، به خدمتش رسیدند. صلی الله علیه و آله وسلم به علی علیه السلام فرمان داد که برای هجرت به مدینه، برای ایشان و همراهانشان شتر ب د. در این هنگام ابوبکر اظهار داشت که من قبلاً چنین کرده ام. هرچند ابوبکر اصرار داشت که شترانش را رایگان، در خدمت صلی الله علیه و آله وسلم بگذارد، امّا صلی الله علیه و آله وسلم شترها را از او یدند. صلی الله علیه و آله وسلم رسیدگی به تمام امورش در مکّه و بازگرداندن امانت های مردم را به حضرت علی علیه السلام سپردند. صلی الله علیه و آله وسلم سه روز در غار ثور ماندند و روز چهارم به همراه ابوبکر و غلام او (عامر بن فُهیره) روانه مدینه شدند. چرا هجرت به مدینه؟ از جمله دلایلی که موجب شد تا صلی الله علیه و آله وسلم مدینه را هجرتگاه خویش برگزیند به این موارد می توان اشاره کرد: الف. پیوند فامیلی صلی الله علیه و آله وسلم با برخی از قبیله های مدینه (زیرا مادر عبدالمطلّب (جدّ ) اهل مدینه بود)؛ ب. موقعیّت جغرافیایی مدینه (؛ زیرا راه مکّه از مدینه می گذشت)؛ ج. آبادانی و ثروت مدینه (؛ زیرا مدینه، شهری با زراعت و رونقدار بود)؛ د. آمادگی ذهنی مردم مدینه برای پذیرش رس ایشان (؛ زیرا یهودیان مدینه به آمدن بشارت داده بودند)؛ ه. نیاز مردم آن روز مدینه به آرامش و مردی صلح جو (؛ زیرا آنان از جنگ های پی د ی دو قبیله اوس و خزرج خسته بودند)؛ و. متمدّن و با فرهنگ بودن مردم مدینه (؛ زیرا آنان ریشه یمنی داشتند). فرود آمدن صلی الله علیه و آله وسلم در «قُبا» در ماجرای هجرت صلی الله علیه و آله وسلم از مکه به مدینه، پس از این که صلی الله علیه و آله وسلم چندین روز را در راه مدینه بودند، در مدینه به محلّی به نام «قُبا» رسید. ایشان در آن جا فرود آمدند و نامه ای برای علی علیه السلام نوشتند و او را به سوی خود فرا خواندند و خود و همراهانشان به انتظار او نشستند. حضرت علی علیه السلام با دریافت نامه صلی الله علیه و آله وسلم ، آماده شد و در تاریکی شب به همراهی فاطمه علیهاالسلام همسرش، فاطمه بنت اَسَد مادرش و فاطمه بنت زبیر و نیز اُمَ ایمن کنیز صلی الله علیه و آله وسلم و ابوواقد (آورنده نامه صلی الله علیه و آله وسلم برای علی علیه السلام )، و به اتّفاق جمعی از مستضعفان مکّه به سوی صلی الله علیه و آله وسلم شتافت و در قُبا، به صلی الله علیه و آله وسلم ملحق شد.
بدان که اکثر علماى فریقین را اعتقاد آن است که ارتحال سید انبیاء صلى اللّه علیه و آله و سلّم به عالم بقادر روز دوشنبه بوده است و اکثر علماى شیعى را اعتقاد آن است که آن روز بیست و هشتم ماه صفر بوده است و اکثر علماى اهل سنت دوازدهم ماه ربیع الاول گفته اند. و در کشف الغمّه از حضرت محمد باقر علیه السّلام روایت کرده است که آن حضرت در سال دهم هجرت به عالم بقا رحلت نمود و ازعمر شریف آن حضرت شصت و سه سال گذشته بود، چهل سال در مکه ماند تا وحى بر او نازل شد و بعد از آن سیزده سال دیگر در مکه ماند و چون به مدینه هجرت نمود پنجاه و سه سال از عمر شریفش گذشته بود و ده سال بعد از هجرت در مدینه ماند و وفات آن حضرت در دوم ماه ربیع الاوّل روز دوشنبه واقع شد
لسفه قیام عبدالله الحسین (علیه السلام) را در سخنان آن حضرت در آغاز حرکت از مدینه و موضع گیری های ایشان در برابر حوادثی که در منزلگاه های میان راه روی داده است می توان یافت .


مدینه

زمان: نیمه دوم ماه رجب سال 60 هجری

حاکم وقت مدینه (ولید بن عتیقه) پس از مرگ معاویه دستور یافت تا از حسین (علیه السلام) برای یزید بیعت بگیرد. حضرت فرمود: «... یزید فردی است خوار و فاسق که به ناحق خون می ریزد و اشاعه دهنده فساد است و دستش به خون افراد بی گناه آلوده گردیده و شخصیتی همچون من با چنین مرد فاسدی بیعت نمی کند.»
لسفه قیام عبدالله الحسین (علیه السلام) را در سخنان آن حضرت در آغاز حرکت از مدینه و موضع گیری های ایشان در برابر حوادثی که در منزلگاه های میان راه روی داده است می توان یافت .


مدینه

زمان: نیمه دوم ماه رجب سال 60 هجری

حاکم وقت مدینه (ولید بن عتیقه) پس از مرگ معاویه دستور یافت تا از حسین (علیه السلام) برای یزید بیعت بگیرد. حضرت فرمود: «... یزید فردی است خوار و فاسق که به ناحق خون می ریزد و اشاعه دهنده فساد است و دستش به خون افراد بی گناه آلوده گردیده و شخصیتی همچون من با چنین مرد فاسدی بیعت نمی کند.»
ورود آل الله به مجلس یزید پلید یزید ملعون چون از ورود اهلبیت طاهره علیهم السلام به شام آگهی یافت مجلس آراست و به زینت تمام بر تخت خویش نشست و ملاعین اهل شام را حاضر کرد، از آن سوی اهل بیت حضرت رسول صلی الله علیه و آله را با سرهای ء علیهم السلام در باب دالاماره حاضر د در طلب رخصت باز ایستادند. نخستین زحر بن قیس (لعنه) که مأمور بردن سر حضرت حسین علیه السلام بود رخصت حاصل کرده بر یزید (پلید) داخل شد، یزید (لعنه) از او پرسید که وای بر تو خبر چیست؟
بسم الله الرحمن الرحیم در بررسی هجرت رسول اکرم صلی الله علیه وآله از مکه به یثرب(مدینه)می توان به این نتجیه از کتاب هی اهل سنت رسید که روایاتی که دل بر هجرت ابوبکر با گرامی است روایاتی است که توسط سلاطین اموی وعباسی وعثمانی وضع شده اند. زیرا از کارهای این سلاطین جور ساختن روایات دروغین برای مشروع ساختن حکومت های خود و گرفتن فضائل آل محمد ودادن به غیر آل محمد بود مثل :القاب : المومنین که تنها برای علی بن طالب وضع شده بود مغیرة بن شعبه که عمال در زمان عمر بود این لقب را به عمر داد و ودادن لقب صدیق به ابوبکر در زمان امویان که صلی الله علیه وآله این لقب را در شان مولا علی علیه السلام گفته بود وتعداد از این تحریفات ما به یکی از این تحرفات که هجرت ابوبکر است میپردازیم امید است که برای مسلمین بصیرتی را ایجاد کند.




از مدینه تا کربلا همراه با سیدال ء
فلسفه قیام عبدالله الحسین (علیه السلام) را در سخنان آن حضرت در آغاز حرکت از مدینه و موضع گیری های ایشان در برابر حوادثی که در منزلگاه های میان راه روی داده است می توان یافت.
مدینه
زمان: نیمه دوم ماه رجب سال 60 هجری
حاکم وقت مدینه (ولید بن عتیقه) پس از مرگ معاویه دستور یافت تا از حسین (علیه السلام) برای یزید بیعت بگیرد. حضرت فرمود: «... یزید فردی است خوار و فاسق که به ناحق خون می ریزد و اشاعه دهنده فساد است و دستش به خون افراد بی گناه آلوده گردیده و شخصیتی همچون من با چنین مرد فاسدی بیعت نمی کند.»
وقتی مروان بن حکم بیعت با یزید را از حضرت درخواست کرد حسین(علیه السلام) فرمود: ای دشمن خدا! دور شو، من از رسول خدا شنیدم که فرمود: «خلافت بر فرزندان ابوسفیان حرام است اگر معاویه را بر فراز منبر من دیدید او را بکشید.» و امت او چنین دیدند و عمل ن د و اینک خداوند آنان را به یزید فاسق گرفتار کرده است. حسین(علیه السلام) در شب 28 رجب سال 60 هجری همراه با بیشتر خاندان خویش و بعضی یاران، پس از وداع با جدش اکرم(صلی الله علیه و آله) از مدینه به طرف مکه حرکت کرد. حسین(علیه السلام) هدف وج از مدینه را در وصیتنامه اش چنین بیان می کند:
«... و جز این نیست که برای اصلاح در میان امت جدم خارج شدم. می خواهم امر به معروف و نهی از منکر کرده و به راه و روش جدم (رسول خدا) و پدرم علی (علیه السلام) رفتار نمایم.

ادامه مطلب...
وقایع روز اول ماه ربیع الاول

دفن بدن مطهر صلی الله علیه و آله و سلم

لیلت المبیت

هجرت صلی الله علیه و آله و سلم

هجوم به خانۀ وحی

مسمومیت عسکری علیه السلام

وقایع روز سوّم ماه ربیع الاول:

ت یب کعبه توسط یزید

روز پنجم ماه ربیع الاول:

وفات حضرت سکینه سلام الله علیها

روز هشتم ماه ربیع الاول:

شهادت عسگری علیه السلام

روز نهم ماه ربیع الاول

آغاز ت حضرت ولی عصرعلیه السلام

کشته شدن عمر بن سعد

وقایع روز دهم ماه ربیع الاول

ازدواج صلی الله علیه و آله و سلم با حضرت خدیجه

مرگ داود بن علی حاکم ظالم مدینه

مرگ مالک بن انس

اولین روز خلافت غاصبانه معاویه

وقایع روز دوازدهم ماه ربیع الاول

افزوده شدن تعداد رکعات

ورود صلی الله علیه و آله و سلم به مدینه

مرگ معتصم عباسی

مرگ احمد بن حنبل

روز چهاردهم ماه ربیع الاول

مرگ یزید بن معاویه

مرگ موسی خلیفه عباسی

روز هفدهم ماه ربیع الاول :

ولادت صلی الله علیه و آله وسلم

ولادت صادق علیه السلام

روز بیست ودوّم ماه ربیع الاول:

جنگ بنی النضیر

روز بیست و سوم ماه ربیع الاول:

ورود حضرت معصومه سلام الله علیها به قم

روز بیست و پنجم ماه ربیع الاول:

جنگ دومه الجندل

صلح حسن علیه السلام

برگرفته از سایت انهار

تاریخ ازدواج : علی (ع)وحضرت فاطمه(س)
در تاریخ ازدواج علی (ع) و حضرت زهرا (س) اختلاف است و ی که قدیمی ترین تاریخ را نقل کرده، یعقوبی می باشد که نوشته است: رسول الله دو ماه پس از ورود به مدینه حضرت زهرا (س) را به تزویج حضرت علی (ع) در آورد؛ این در حالی بود که گروهی از مهاجرین وی را از رسول الله (ص) خواستگاری کرده بودند و هنگامی که رسول خدا (ص) وی را به حضرت علی (ع) تزویج کرد، گِله د و آن حضرت فرمود:

«من فاطمه را به علی تزویج ن ، بلکه خدا او را به علی تزویج کرد»[1]

کلینی در روضه کافی با سندی از سعید بن مسیّب نقل می کند که در مورد هجرت گفت: به علی بن حسین (ع) گفتم: چه وقت رسول الله (ص) حضرت فاطمه (س) را به حضرت علی (ع) تزویج کرد؟ فرمود: یک سال پس از هجرت به مدینه و در آن هنگام فاطمه نُه ساله بود.
علامه طبرسى گوید: على علیه‏السلام شصت و سه سال زندگانى کرد، ده سال پیش از بعثت، و در سن ده سالگى آورد. و پس از بعثت‏بیست و سه سال با رسول خدا صلى الله علیه و آله و سلم زندگانى کرد، سیزده سال در مکه پیش از هجرت در امتحان و گرفتارى به سر برد و سنگین‏ترین بارهاى رس آن حضرت را به دوش کشید، و ده سال پس از هجرت در مدینه در دفاع از حضرتش با مشرکان جنگید و با جان خود او را از شر دشمنان دین نگاه داشت، تا آنکه خداى متعال خود را به سوى بهشت انتقال داد و او را به بهشت آسمانى بالا برد و على علیه‏السلام در آن روز سى و سه ساله بود، و بیست و چهار سال و چند ماه حق او را از ولایت غصب د و او را از تصرف در امور بازداشتند، و آن حضرت در این دوران با تقیه و مدارا مى‏زیست، و پنج‏سال و چند ماه خلافت را به دست گرفت و در این سالها گرفتار جهاد با منافقان از ناکثین و قاسطین و مارقین (اصحاب جمل و صفین و نهروان) بود چنانکه رسول خدا صلى الله علیه و آله و سلم سیزده سال از روزگار نبوت خود را ممنوع از پیاده احکام آن و ترسان و محبوس و فرارى و مطرود بود و نمى‏توانست‏با کافران به جهاد پردازد و از مؤمنان دفاع کند، سپس هجرت کرد و ده سال پس از هجرت با مشرکان به جهاد پرداخت و گرفتار منافقان بود تا خداوند او را به سوى خود برد...
بیعت مردم با معاویه رضی الله عنه: حسن بن علی رضی الله عنهما در سال چهل و یک هجری با انصراف از خلافت، همه زمینه ها را برای خلافت معاویه رضی الله عنه فراهم کرد. و در سال چهل و یک هجری همه اصحاب رسول الله و تابعینی که در آن زمان بودند با معاویه بیعت د و به خلافت و ت او راضی بودند. و آن سال را سال جماعت نام نهادند؛ و در حافظه تاریخ ی به ثبت رساندند. بدینوسیله معاویه رضی الله عنه به عنوان موسس ت امویان شناخته شد. برای خواندن مطلب به ادامه ی مطلب بروید
عبدالله بن عمر بن الخطاب وی پسر خلیفه ی دوم، عمر بن خطاب است.از بلاذری که از علمای سنت است نقل شده که می گوید: پسر عمر بعد از شهادت حسین علیه السلام به یزید نامه نوشت و گفت: مصیبت بزرگ و فاجعه ی عظیمی رخ داد و در حادثه ی بزرگی پدید آمد و هیچ روزی مثل روز قتل حسین نیست، یزید در جواب او نوشت: ای احمق، ما بر سر خانه های آماده و بسترهای گسترده و مهیا قرار گرفتیم و از آن دفاع کردیم، اگر حق با ماست که به حق جنگ کردیم و اگر حق برای غیر ماست، پدر تو اولین ی است که این روش را بنیان نهاد و حق را از اهلش بازستاند!روزی عبدالله بن عمر به حسین علیه السلام عرض کرد: ای حسین! من از رسول خدا صلی الله علیه و آله و سلم شنیدم که فرمود، حسین را می کشند و خدا آنان را تا روز قیامت خوار و ذلیل خواهد کرد. من امروز از تو می خواهم با عموم مردم همراه شوی، همه ی ا با یزید بیعت د، تو هم با آنان صلح کن همانگونه که در ایام حکومت معاویه صبر کردی، شاید خداوند بین شما و این ستمکاران حکم فرماید. حسین علیه السلام فرمود:«ای پدر عبدالرحمن! آیا من با یزید بیعت کنم؟ و با او صلح نمایم؟ و حال آنکه صلی الله علیه و آله و سلم آن همه از لعن و نفرینها و رهنمودها را نسبت به او و پدرش فرمود.»
لول ماه ربیع الاول ماه جشن و سرور اهل البیت ( ع ) را به تمامی مسلمین تبریک می گوییم . ماه ربیع الاول آغاز شده است؛ ماهی که در آن حوادث تاریخی مهمی اتفاق افتاده است که از آن جمله، حادثه مهم و تاریخی لیله المبیت، هجرت حضرت محمد صلی الله علیه و آله از مکه به مدینه، ولادت اکرم (ص) و جعفر صادق علیه السلام، ازدواج حضرت محمد صلی الله علیه و آله و سلم با حضرت خدیجه علیها السلام، آغاز ت مهدی عجل الله تعالی فرجه و هلاکت یزید بن معاویه از جمله حوادث فرخنده این ماه است
علامه طبرسى گوید: على علیه‏السلام شصت و سه سال زندگانى کرد، ده سال پیش از بعثت، و در سن ده سالگى آورد. و پس از بعثت‏بیست و سه سال با رسول خدا صلى الله علیه و آله و سلم زندگانى کرد، سیزده سال در مکه پیش از هجرت در امتحان و گرفتارى به سر برد و سنگین‏ترین بارهاى رس آن حضرت را به دوش کشید، و ده سال پس از هجرت در مدینه در دفاع از حضرتش با مشرکان جنگید و با جان خود او را از شر دشمنان دین نگاه داشت، تا آنکه خداى متعال خود را به سوى بهشت انتقال داد و او را به بهشت آسمانى بالا برد و على علیه‏السلام در آن روز سى و سه ساله بود، و بیست و چهار سال و چند ماه حق او را از ولایت غصب د و او را از تصرف در امور بازداشتند، و آن حضرت در این دوران با تقیه و مدارا مى‏زیست، و پنج‏سال و چند ماه خلافت را به دست گرفت و در این سالها گرفتار جهاد با منافقان از ناکثین و قاسطین و مارقین (اصحاب جمل و صفین و نهروان) بود چنانکه رسول خدا صلى الله علیه و آله و سلم سیزده سال از روزگار نبوت خود را ممنوع از پیاده احکام آن و ترسان و محبوس و فرارى و مطرود بود و نمى‏توانست‏با کافران به جهاد پردازد و از مؤمنان دفاع کند، سپس هجرت کرد و ده سال پس از هجرت با مشرکان به جهاد پرداخت و گرفتار منافقان بود تا خداوند او را به سوى خود برد...
علامه طبرسى گوید: على علیه‏السلام شصت و سه سال زندگانى کرد، ده سال پیش از بعثت، و در سن ده سالگى آورد. و پس از بعثت‏بیست و سه سال با رسول خدا صلى الله علیه و آله و سلم زندگانى کرد، سیزده سال در مکه پیش از هجرت در امتحان و گرفتارى به سر برد و سنگین‏ترین بارهاى رس آن حضرت را به دوش کشید، و ده سال پس از هجرت در مدینه در دفاع از حضرتش با مشرکان جنگید و با جان خود او را از شر دشمنان دین نگاه داشت، تا آنکه خداى متعال خود را به سوى بهشت انتقال داد و او را به بهشت آسمانى بالا برد و على علیه‏السلام در آن روز سى و سه ساله بود، و بیست و چهار سال و چند ماه حق او را از ولایت غصب د و او را از تصرف در امور بازداشتند، و آن حضرت در این دوران با تقیه و مدارا مى‏زیست، و پنج‏سال و چند ماه خلافت را به دست گرفت و در این سالها گرفتار جهاد با منافقان از ناکثین و قاسطین و مارقین (اصحاب جمل و صفین و نهروان) بود چنانکه رسول خدا صلى الله علیه و آله و سلم سیزده سال از روزگار نبوت خود را ممنوع از پیاده احکام آن و ترسان و محبوس و فرارى و مطرود بود و نمى‏توانست‏با کافران به جهاد پردازد و از مؤمنان دفاع کند، سپس هجرت کرد و ده سال پس از هجرت با مشرکان به جهاد پرداخت و گرفتار منافقان بود تا خداوند او را به سوى خود برد...
در تاریخ آمده است که یکى از صحابه حضرت رسول (صلى الله علیه وآله) که در بیرون مدینه به کار چوپانى مشغول است خدمت ایشان آمد و پرسید که در چه ى به مدینه
بیایم تا شب قدر را درک کنم؟ حضرت براى او شب هاى نوزدهم و بیست و یکم و بیست و سوم را بر شمرد، ولى او اعلام کرد که نمى تواند هر سه شب را به مدینه بیاید.
بار دیگر (صلى الله علیه وآله) دو شب بیست و یکم و بیست و سوم را بر شمرد ولى آن شخص که جهنى نام دارد گفت که نمى تواند هر دو شب به مدینه بیاید. (صلى
الله علیه وآله) به او گفت که فقط شب بیست و سوم را به مدینه بیاید.
از آن پس مردم مدینه با دیدن جهنى در شب بیست و سوم، مى دانستند که این شب بیش از هر شب دیگرى احتمال دارد که شب قدر باشد
برگرفته از : هدیه ا ایرین و بهجه الناظرین مرحوم حاج شیخ عباس قمی
تولد حضرت سیدال ء عبداللّه الحسین علیه السّلام در پنجم ماه شعبان المعظّم به سال چهارم از هجرت رسول اللّه صلّی اللّه علیه و آله بوده ؛ و بعضی گفته اند که روز سوم آن ماه بود و برخی تولد آن جناب را روز آ ماه ربیع الاول به سال سوم از هجرت گفته اند و بجز این اقوال ، روایات دیگر نیز وارد است . بالجمله ؛ چون آن جناب در دار دنیا آمد ، جبرئیل علیه السّلام با هزار مَلَک از آسمان نازل گردید بر رسول مجید صلّی اللّه علیه و آله و آن حضرت را تهنیت نمود به ولادت آن مولود مسعود . ادامه مطلب

امروز آغاز هجرت رضا (ع) از مدینه به اسان است با ذکر صلوات خاصه این هجرت ناثیر گذار در جهان را گرامی میداریم .
گزارش اسان را در لینک زیر ملاحظه فرمائید .
تحولات شگرف و اجتماعی، در بیشتر ادوار تاریخی، از هجرت های دوران ساز نشأت گرفته است. گویی بدون هجرت، تحول و تغییری در کار نیست. هجرت تاریخ می سازد، شه ها را دگرگون می کند و راه های نوین را فراروی جست وجوگران می گشاید؛ این را می توان در بررسی وقایع تاریخی به وضوح دریافت. هجرت رسول خدا(ص) از مکه به مدینه، چنان تأثیرگذار بود که به عنوان مبدأ تاریخ مسلمانان برگزیده شد.............
http://www.khorasannews.com/news.aspx?type=2&year=1394&month=6&day=18&id=7467496
بیوگرافی حضرت علی رضی الله عنه از دیدگاه اهل سنت
بیوگرافی حضرت علی رضی الله عنه از دیدگاه اهل سنت الحمدالله رب العالمین، الصلاة و السلام علی رسول الله و علی من والاه. حضرت علی رضی الله عنه به اتفاق تاریخ نویسان خلیفه چهارم و جانشین حضرت عثمان رضی الله عنه است. پدرش: ابوطالب بن عبدالمطلب بن هشام بن عبد مناف بن قریشی و مادرش: فاطمه بنت اسد بن هاشم بن عبد مناف قرشی می باشد. مادرش از سابقین الاولین بوده و از انی است که در هجرت به مدینه شرکت کرده است. و از افتخارات حضرت علی رضی الله عنه این است که هم از طرف پدر و مادر به قریش نسبت داده می شود و از نزدیکان صلی الله علیه و سلم، فاطمه بنت اسد«مادر حضرت علی رضی الله عنه» از ایشان نگهداری کرده لذا بخاطر حق مادری عنایت زیادی به ایشان داشتند و در جاهای دیگر فرموده: او کمتر از یک مادر برای من نبوده است. فاطمه بنت اسد بعد از هجرت در مدینه وفات یافت و صلی الله علیه و سلم بر او میت خواند و از مواردی است که صلی الله علیه و سلم اشک ریختند و در ی که بر او خواند فرمود:( خداوند تو را در قبال عنایت مادرانه ای که در حق من کردی پاداش خیر دهد، تو برای من بعد از مادرم بهترین خلق خدا بودی). تولد حضرت علی رضی الله عنه
حضرت علی رضی الله عنه به قول اصح تواریخ در روز ده سال قبل از بعثت صلی الله علیه و سلم در مکه متولد شد. مادرش او را حیدر نامید چون این اسم مترادف نام پدرش (أسد) بود و پدرش او را علی نامید. چون ابوطالب عیالمند بود رسول الله صلی الله علیه و سلم تقاضا کرد که علی در خانه ایشان بزرگ شود برای خواندن ادامه ی آن به ادامه ی مطلب بروید
normal 0 false false false en-us x-none fa /* style definitions */ table.msonormaltable {mso-style-name:"table normal"; mso-tstyle-rowband-size:0; mso-tstyle-colband-size:0; mso-style-noshow:yes; mso-style-priority:99; mso-style-parent:""; mso-padding-alt:0cm 5.4pt 0cm 5.4pt; mso-para-margin-top:0cm; mso-para-margin-right:0cm; mso-para-margin-bottom:10.0pt; mso-para-margin-left:0cm; line-height:115%; mso-pagination:widow-orphan; font-size:11.0pt; font-family:"calibri","sans-serif"; mso-ascii-font-family:calibri; mso-ascii-theme-font:minor-latin; mso-hansi-font-family:calibri; mso-hansi-theme-font:minor-latin; mso-bidi-font-family:arial; mso-bidi-theme-font:minor-bidi;} بسمه تعالی ولادت با سعادت آقا و سرورمان حسین (ع) و روز پاسدار مبارک تولد اما حسین علیه السلام تولد: سال سوم هجرت (21) و بعضی سال چهارم هجرت گفته اند. مدت ت : ده سال . عمر شریف : 57 سال . محل دفن : کربلا. غاضب حق خلافت : یزید بن معاویه علیه العنه و العذاب . مشهور الست که ولادت حسین علیه السلام در مدینه در سوم ماه شعبان سال چهارم هجرت واقع شده است بعضی پنجم ماه مذکور نیز گفته اند. ابن شهر آشوب رحمه الله می گوید: ولادت آن حضرت پس از ده ماه و بیست روز از ولادت برادرش حسن علیه السلام ،...
حضرت سیدال ء (ع ) - سوّم
(ص ) فرمود:
حسین منى و انا من حسین . احب اللّه من احب حسینا
حسین از من و من از حسینم . خداوند هر ى که حسین (ع ) را دوست بدارد دوست مى دارد
صحیح ترمذى ص 307 ج 2
حسین (ع ) فرزند دوم على (ع ) از فاطمه (ع ) دختر پیغمبر اکرم (ص )، در سال چهارم هجرى در سوم شعبان چشم به جهان گشود. آن حضرت پس از شهادت برادر بزرگوارش حسن (ع ) به امر خدا و بنا به وصیت برادر به ت رسید. جان نثار
چنانکه در زندگى معصوم چهارم حضرت حسن (ع ) اشاره کردیم ، حضرت حسن (ع ) به علت نفاق عده زیادى از لشکریان خود و فرار عبیداللّه بن عباس لشکرش به اردوى معاویه و فریفته شدن جمعى دیگر که به نقل تاریخ ، دو سوم تمام لشکر بود و عهد شکنى هاى بقیه و اخلال خوارج و اوج تهمتها و سخنان ناروایى که به (ع ) مى گفتند. ناچار به پیشنهاد معاویه ، براى صلح حاضر شد و ضمن قرار داد صلح ، معاویه قبول کرد که : یاران على (ع ) و پیروان و شیعیان او در همه بلاد ى از تعرض مصون و محفوظ باشند و علیه آنها مکرى و حیله اى نین د و پس از خود، ى را به جانشینى انتخاب نکند. امّا پس از صلح ، در اندک زمانى نشان داد که....درادامه مطلب
بسم الله الرحمن الرحیم
بعد از اثبات این معنا که حضرت ،علم به شهادت داشتند ونجات وامت جدش را در ریختن خونِ خود مى ‏دیدند،دیگر مسئله ش ت معنا ومفهومى ندارد ؛ زیرا ش ت ، به آن نبردى گفته
مى ‏شود که هدف نابودى دشمن باشد ، در حالى که هدف حضرت اصلاح امّت است واصلاح امّت را در شهادت خود مى ‏بیند ولذا از ابتداء، انگیزۀ رسیدن به درجه شهادت است ودر واقع ، پیروزى یعنى به هدف رسیدن ولذا پیروزى سیدال ء «علیه‏ السلام» در شهادت آن حضرت بود. علل انحطاط اما نکته‏ اى که باید بیشتر مورد تأّمل قرار بگیرد وقبل ازهر مطلبى به آن توّجه شود این است که چراجامعه ى دریک زمان کوتاه، این گونه به انحراف کشیده شد ومردم حاضر شدند با یزید بیعت کنند!!؟یزیدى که ازدین هیچ نشانى نداشت ودرفسق وفساد، زمان بود وفرزند دشمن رسول الّله (صلى ‏الله‏ علیه‏ و‏آله) بود ، آن هم مردم مدینه!، همان انى که رسول اللّه ( صلى ‏الله ‏علیه ‏و‏آله)رااز نزدیک درک کرده بودند وازمهاجرین وانصار حضرت، به حساب مى‏ رفتند! و انى که ازنزدیک شاهد رفتار وگفتار وپندارِ گرامى بودند وشاهد ناب محّمدى بودند،مردمى که هنوز صداى دلنشین رسول اللّه ( صلى ‏الله‏ علیه ‏و‏آله) درگوششان طنین انداز بود که بارها در بارۀ حضرت سید ال ء (سلام الله علیه ) اظهار محبت می نمودند واین کلام نورانی را در شأن شان بیان فرمودند :«حسین منی وانا من حسین» = «حسین از من است ومن از حسینم»ویا فرمود:«احّب اللّه من احّب حسینا»=«خداوند دوست دارد هر ى که حسین را دوست بدارد»
چه شد که، این حسینى که محّبت او ،محّبت نسبت به خداوند متعال مى ‏باشد و گرامی (صلی الله علیه وآله ) اوراازخود وخود راازاو مى‏داند، مع الوصف مردم اورا تنها گذاشته وبا یزید بیعت د،!!؟آن هم مردم مدینه،!!نه مردم شام،!ازمردم شام
نمى ‏توان انتظارى داشت ؛زیرا آنها پرورش یافتگان، درمکتب معاویه بودند، معاویه ‏اى که چهل سال برعلیه المؤمنین على ( علیه ‏السلام) تبلیغ مى‏ کرد واز طرفى مردم شام اکرم ( صلى‏ الله ‏علیه ‏و‏آله) را ندیده بودند، مگریک عدّۀ معدودى که براى حج یاتجارت و...به مکه ومدینه مشرف شده بودند ،وسیله ارتباطات هم که نبوده است
ولذااز نظر فرهنگى هم ،ضعیف نگه داشته شده بودند ؛لذا وقتى که معاویه را در روز چهار شنبه مى ‏خواند، بدون هیچ چون وچرائى مى ‏پذیرند وهیچ گونه‏ اعتراض و مخالفتى هم از طرف مردم نمى شود؛چون معاویه راجانشین ِ خدا مى‏ دانستند وهرگونه پیشنهادى از او ،برایشان محترم بوده است ولذا اگر یزید را هم جانشین خود کند و مردم اورا بپذیرند،جای تعجب نیست ،گرچه آن قدر یزید پست وفرومایه بود که خود مردم شام هم حاضر نبودند بااو بیعت کنند!. ولى آن چه که جای تأسف وتعجب دارد وسوال بر انگیز است این است که چرا مردم مدینه به این ننگ، تن دردادند وبااوبیعت د؟!!
حسین‏(ع) امروز کجاست ، چه میکند و چه میگوید؟

سال ۴۱ هجرى قمرى
صلح‏نامه معاویه با حسن(ع) پیمان صلح منعقد میکند.
در متن پیمان صلح موارد زیر مقرر گردید: 1- معاویه طبق دستور قرآن و سیره (ص) رفتار کند. 2- بعد از معاویه خلافت به حسن(ع) یا حسین(ع) برسد. 3- اهانت و سب المؤمنین (ع) ممنوع شود. 4-بیت المال مسلمین زیرنظر حسن(ع) مصرف شود. 5- معاویه متعهد می شود که مردم و شیعیان شام و عراق و حجاز در امان باشند.
معاویه که هیچگاه قصد اجرای مفاد صلح‏نامه را نداشته است از همان ابتداء کلیه مفاد قرارداد را بجز بند دو نقض میکند و با برنامه‏ریزی بلندمدت جهت نقض این بند نیز اقدام میکند .


سا ل ۵۶ هجرى قمرى
نیمه رجب سال شصتم هجرى قمرى

۲۸ رجب سال شصتم هجرى قمرى
حرکت از مدینه به سوى مکه
سوم شعبان سال شصتم هجرى قمرى


پانزدهم رمضان سال شصتم هجرى قمرى
پنجم شوال سال شصتم هجرى قمرى
یازدهم ذى القعده سال شصتم هجرى قمرى
هشتم ذى الحجه سال شصتم هجرى قمرى
نهم ذى الحجه سال شصتم هجرى قمرى

۱۲ ذى الحجه سال شصتم هجرى قمرى
..... لطفا از ادامه مطالب دیدن فرمائید
حسن مجتبی نام: حسن کنیه: ابو محمد لقب: مجتبى، زَکّى، سبط پدر: حضرت على بن ابى طالب (ع) مادر: حضرت فاطمه (س) تاریخ ولادت: 15 رمضان، سال سوم هجرى مکان ولادت: مدینه مدت عمر: 48 سال، علت شهادت در اثر مسمومیت با زهرى که همسر ایشان، جَعده دختر اشعث بن قیس، بخاطر وسوسه و دسیسه معاویه به ایشان خورانده بود. قاتل: جَعده زمان شهادت: پنجشنبه 28 صفر محل دفن: بقیع حسن مجتبی (ع) سال سوم هجرت در مدینه متولد شد و از دوران جد بزرگوارش چند سال بیشتر درک نکرد زیرا او تقریبا هفت سال بیشتر نداشت که بدرود زندگى گفت. پس از درگذشت (ص) تقریبا سى سال در کنار پدرش مومنان (ع) قرار داشت و پس از شهادت على (ع) (در سال 40 هجرى) به مدت 10 سال ت امت را به عهده داشت و در سال 50 هجرى با توطئه معاویه بر اثر مسمومیت در سن 48 سالگى به درجه شهادت رسید. حسن مجتبی (ع) در مدینه به شهادت رسیدند و در قبرستان بقیع در نهایت مظلومیت به خاک س شدند. حسن مجتبی (ع) و برادرشان حسین (ع) دو فرزند المومنین علی (ع) بودند از حضرت فاطمه (س)، دختر پیغمبر اکرم (ص) و پیغمبر اکرم بارها می فرمود که حسن و حسین فرزندان من هستند و به پاس همین کلمه علی (ع) به سایر فرزندان خود می فرمود: شما فرزندان من هستید و حسن و حسین فرزندان پیغمبر خدایند.
مختصری از زندگی علی بن الحسین (ع)


ت حسین بن علی (ع) ونقش آنحضرت در نشر فرهنگ عاشورا
پیام خون و شهادت
سجاد ( ع ) در دمشق
حرکت به مدینه
صحیفه سجادیه
علی بن حسین بن علی بن طالب علیه السلام مشهور به سجاد، چهارمین شیعیان بنا به قولی مشهور، در پنجم شعبان سال 38 هجری قمری متولد شد و در 12 محرم سال 95 هجری قمری به دست ولید بن عبدالملک به شهادت رسید. زین العابدین علیه السلام زمانی دیده به جهان گشود که زمام امور در دست جد بزرگوارش علی بن طالب علیه السلام بود. آن حضرت 3 سال از خلافت علوی و حکومت چند ماهه حسن علیه السلام را درک کرد. سجاد علیه السلام در عاشورای سال 61 هجری قمری حضور داشت و در آن واقعه به صورتی معجزه آسا نجات یافت و پس از شهادت پدرش حسین علیه السلام مسئولیت زمامداری شیعیان از جانب خدا بر عهده او گذاشته شد و از آن روز تا روزی که به شهادت رسید زمامدارانی چون یزید بن معاویه، عبدالله بن زبیر، معاویه بن یزید، مروان بن حکم، عبدالملک بن مروان و ولید بن عبدالملک، معاصر بود.
مختصری از زندگی علی بن الحسین (ع)


ت حسین بن علی (ع) ونقش آنحضرت در نشر فرهنگ عاشورا
پیام خون و شهادت
سجاد ( ع ) در دمشق
حرکت به مدینه
صحیفه سجادیه
علی بن حسین بن علی بن طالب علیه السلام مشهور به سجاد، چهارمین شیعیان بنا به قولی مشهور، در پنجم شعبان سال 38 هجری قمری متولد شد و در 12 محرم سال 95 هجری قمری به دست ولید بن عبدالملک به شهادت رسید. زین العابدین علیه السلام زمانی دیده به جهان گشود که زمام امور در دست جد بزرگوارش علی بن طالب علیه السلام بود. آن حضرت 3 سال از خلافت علوی و حکومت چند ماهه حسن علیه السلام را درک کرد. سجاد علیه السلام در عاشورای سال 61 هجری قمری حضور داشت و در آن واقعه به صورتی معجزه آسا نجات یافت و پس از شهادت پدرش حسین علیه السلام مسئولیت زمامداری شیعیان از جانب خدا بر عهده او گذاشته شد و از آن روز تا روزی که به شهادت رسید زمامدارانی چون یزید بن معاویه، عبدالله بن زبیر، معاویه بن یزید، مروان بن حکم، عبدالملک بن مروان و ولید بن عبدالملک، معاصر بود.
صادق (علیه السلام): لا تَدَع زیارَةَ الحُسَینِ بنِ عَلىّ علیه السلام و مُر اَصحابَکَ بذالِکَ، یَمُدُّ اللّه فى عُمرِکَ و یَزیدُ اللّه فى رِزقِکَ و یُحییکَ اللّه سَعیدا و لاتَموتُ اِلاّ سَعیدا و یَکتُبکَ سَعیدا؛ زیارت حسین علیه السلام را رها نکن و دوستان خود را هم به آن سفارش کن، که در این صورت، خداوند عمرت را طولانى و روزى ات را زیاد مى کند و زندگى ات را همراه با سعادت مى کند و جز سعادتمند نمى میرى و نام تو را در شمار سعادتمندان، ثبت مى کند. کامل ا یاره ص 152