روضه خودتی گریه ک ن نداری


میدانی چرا همه ظالمان عالم از قیام #عاشورا و مراسم #روضه و #عزاداری ی #کربلا می هراسیدند؟
چون #روضه واقعی یک روضه #زنده است آنها با روضه مرده هیچ کاری ندارند..

مرگ خود را اگر این گونه تمنا دارد سالیانی ست که در دل غم زهرا دارد روضه ی فاطمیه روضه ی معمولی نیست شرح دوران غریبی ست که مولا دارد شرح قومی ست که در موعد یاری جای لبیک، فقط شاید و اما دارد قصه ی مردم بیعت شکن است این روضه خون اگر گریه کند چشم زمان، جا دارد استخوان در گلوی صبر بماند سی سال؟ آه با چاه خدایا! چه سخن ها دارد بعد یک عمر غم خانه نشینی، حالا غم بد عهدی دنیا طلبان را دارد این یکی در طلب بردن بیت المال است آن یکی منصب شاهانه تقاضا دارد آن طرف لشکر کفر است به پا خاسته است این طرف فتنه ی جهل است که غوغا دارد بی وفایی کمر کوه وفا را خم کرد داغ ها بر جگر از مردم دنیا دارد می رود با غم سی سال غریبی اما جگری شعله ور از قصه ی فردا دارد آه کوفه ست، همان کوفه ولی این دفعه نیزه ای در وسط شهر تماشا دارد
بسم الله بهش می گویند « هوره » مصیبت نامه ای که به زبان محزون محلی خوانده می شود . مادر از صبح زیر لب هوره می خواند و برای خودش اشک می ریزد . برای مادر آن هوره ، آن روضه ، طفلان صغیری اند که خودشان را انداخته اند روی تن شریف مادر و گریه می کنند ، اوج روضه، تنهایی این خانواده است در غم از دست دادن مادر . آن روضه ی من ولی فرق می کند . من یک جای دیگر این حادثه می شکنم . خبر شهادت خانم را که به آقا علی می رسانند ، زمین خوردن آقا در راه خانه ، زمین خوردن علی این بزرگ مرد تاریخ بشریت ، این ستون عالم خلقت . مرا زمین می زند . امروز روز روضه ی علی علیه السلام است ، روضه ی تنهایی های بزرگ یک مرد وقتی شبها در چااه گریه می کند ...
آقا ما که ترکیدیم انقد نتونستیم بگیم حرفامونوحسامونو و نتونستیم گریه کنیم دردامونو غمامونو ولی این دو ماه یا این چهل روز یا همین ده روز اصلا هرچی غم و غصه و درد و بدبختی هست رو یک جا تو روضه هات زار میزنیم درک غمِ تو از شعور ما بالاتره ما واسه بی شعوریمون گریه کنیم مقبول تره.. . . من روضه ی عاشورا رو گوش نمیدم هروقت میخوننش گوشمو میگیرم که نشنوم بشنوی و زنده بمونی؟ درد نداره؟ شرم نداره؟ احساس نداره؟ . . +آخه تو روضه ی حسین؟ - پس فکر کردی چرا انقدر ازش خج میکشم؟ +فقط خج میکشی؟ - توبه بلد نیستم. تازه.. ولش کن، گفتن نداره.
راست گفته اند سیاست ما عین دیانت ماست و دیانت ما عین سیاست ماست . راست گفته اند گریه ی ما گریه ی است. اما این را نگفته اند که اگر بعضی خواستند روزی روزگاری به سیاست وارد شوند و وت نمایندگی به تن کنند با اعوان و انصار خود از این مجلس روضه خوانی به آن مجلس روضه خوانی نقل مکان کنند و گریه ی کنند یا از روی سیاست گریه کنند!! مجلس روضه خوانی هم حرمت و تقدسی دارد برادر جان!!
راست گفته اند سیاست ما عین دیانت ماست و دیانت ما عین سیاست ماست . راست گفته اند گریه ی ما گریه ی است. اما این را نگفته اند که اگر بعضی خواستند روزی روزگاری به سیاست وارد شوند و وت نمایندگی به تن کنند با اعوان و انصار خود از این مجلس روضه خوانی به آن مجلس روضه خوانی نقل مکان کنند و گریه ی کنند یا از روی سیاست گریه کنند!! مجلس روضه خوانی هم حرمت و تقدسی دارد برادر جان!!
باران شدیم و اشک شدیم و دعا شدیم وقتی که روضه دار عزای شما شدیم از کودکی خود به حسینیه آمدیم هر لحظه وقف روضه آل عبا شدیم افتاده بوده ایم در آوار غصه تا... با "یاعلی" میان همین روضه پا شدیم شکر خدا که بر در این خانه آمدیم شکر خدا که بر غم تو مبتلا شدیم گفتی که کربلاست عزا خانه ات حسین پس زائر همیشه گی روضه ها شدیم " فرخنده"
دل من باز روضه می خواند، روضه ی غربت شقایق را
روضه ی حرمت و ش تن را، روضه ی گریه های صادق را
روضه ای را که باز می خواهند، پر پروانه را بسوزانند
اصلاً انگار شیوه ی خصم است، نیمه شب خانه را بسوزانند
وحشیانه هجوم آوردند، دشمنت داشت خنده سر می داد
با طن که بست دست تو را، تا کشیدند عمامه ات افتاد
نه عبایی به روی دوشت بود، پا زِ خانه ات بردند
ای محاسن سفید شهر رسول! خونِ دل اهل خانه ات خوردند
بین آن کوچه ای که باریک است، چه غم گریه آوری داری
از زمین خوردن تو فهمیدم، چقَدَر ارث مادری داری
ارث آن مادری که در کوچه، صورتش در هجوم سیلی بود
بعد از آن ضربه، سخت پا می شد، پلک هایی که شد سیاه و کبود
ولی آقا خی ان راحت، بین آن کوچه ظلم باطل شد
معجر مادر زمین خورده، بین صورت وَ دست حائل شد
گر چه بردند وحشیانه تو را، تازیانه نخورد همسر تو
خانه ات را اگر چه سوزاندند، زخم خاری ندید دختر تو
گر چه بردند وحشیانه تو را، خواهرت بین کوچه دیده نشد
از عقب بی هوا به پنجه ی باد، موی طفلت دگر کشیده نشد احسان محسنی فر =================

بزرگی تعریف می‌کرد:
"بنده خ را زن و بچه اش از خانه بیرون کرده بودند. از بس که روز و شب، محرم و غیر محرم برای حسینِ علی گریه می کرد.
خودش می‌گفت اول کتاب‌های مقتل را می خواندم و های های گریه می‌ . خانواده‌ام آن کتاب ها را از من گرفتند. بعد به مفاتیح پناه بردم. دیدم هر خط مفاتیح هم دارد روضه سیدال را روایت می‌کند. با آن هم اشک می‌ریختم. مفاتیح را هم از من گرفتند.
بعد قرآن خواندم. هرچه می‌خواندم مرا یاد شهید کربلا می‌انداخت. با آیه های قرآن برای خودم مجلس عزا می‌گرفتم. قرآن را هم از من دور د.
آن بزرگ می گفت:
از خانه بیرونش کرده بودند. آمده بود کربلا. به هر می رسید می گفت بگذار برایت چند خط روضه بخوانم گریه کنیم. از این حرم به آن حرم می‌رفت. جز حسین چیزی نمی خواست.
جز حسین چیزی نمی گفت
بعد من بزرگترین دغدعه امشبم این بود کجا بروم عزاداری کنم.
.
.
[شاعران بیچاره/شاعران درمانده/شاعران مضطر/ با نام تو چه د؟
.
#سیدحسن حسینی
روضه های معظم انقلاب برای عاشورای حسینی (علیه السلام) جنگ و زن : آنچه در ذیل می خوانید روضه هایی است که ی در در خطبه هاى تهران و دیدار با مردم در فاصله سالهای 68 تا 77 خوانده است. روضه قاسم بن الحسن علیه السلام، روضه حضرت علی اکبر علیه السلام، روضه حضرت اباالفضل العباس علیه السلام، روضه حضرت زینب سلام الله علیها در تل زینبیه و ذکر مصیبت علی اکبر و حضرت زینب سلام الله علیها در روز عاشورا از جمله روضه های انقلاب در مصیبت حسین (علیه السلام) است.
http://atasheentezar.persiangig.com/jadid/k0001-emam-hosein.gif
 

 
گریه کن،گریه وخون گریه کن آری که هر آن مرثیه را خلق شنیده است شما دیده ای آن را و اگر طاقتتان هست کنون من نفسی روضه ز مقتل بنویسم، و خودت نیز مدد کن که قلم در کف من همچو عصا در ید موسی بشود چون تپش موج مصیبات بلند است، به گستردگی ساحل نیل است، و این بحر طویل است وببخشید که این مخمل خون بر تن تب دار حروف است که این روضه ی مکشوف لهوف است، عطش بر لب عطشان لغات است و صدای تپش سطر به سطرش همگی موج مزن آب فرات است، و ارباب همه ن کشتی آرام نجات است ولی حیف که ارباب «قتیل العبرات» است، ولی حیف که ارباب«اسیر الکربات» است، ولی حیف هنوزم که هنوز است حسین ابن علی تشنه ی یار است و زنی محو تماشاست زبالای بلندی، الف قامت او دال و همه هستی او در کف گودال و سپس آه که«الشّمرُ ...»خدایا چه بگویم «که ش تند سبو را وب د ...» دلت تاب ندارد به خدا با خبرم می گذرم از تپش روضه که خود غرق عزایی...، تو خودت کربو بلایی...، قسمت می دهم آقا به همین روضه که در مجلس ما نیز بیایی، تو کجایی... تو کجایی...
منبع : تنهایی شبانه
 
یا صاحب محرم بسم رب الفاطمه آغاز گریه را از گلوی بغض هایم باز گریه را مثل یک مادر که فرزندش زدستش می رود اقتدا به او ابراز گریه را این سیاهی های هیئت چادر خاکی او است با غم پنهانی اش همراز گریه را تا که از ذکر غریب مادر افتادم ز پا با نگاه او پر پرواز گریه را سایه ای را بر سرم حس می کنم در روضه ها در پناه فاطمه آغاز گریه را گفته اند , اذن ماه غم یا فاطمه است روزی اشک محرم های ما با فاطمه است شال غم بر روی دوشم پیرهن مشکی به تن آرزو دارم شود این جامه بر جسمم کفن محتشم دم می دهد باز این چه شور و ماتم است گویی آویزان شده از عرش کهنه پیرهن تا که از خانه به قصد روضه بیرون می زنم حیدر کرار می آید به استقبال من فاطمه پایین مجلس مینشیند پیش در می نشاند صدر مجلس گریه کن ها را حسن خواهرش بر می کوبد برادر کاش کاش وقت بوسه از رگت میرفت جانم از بدن انقدر پای تنت بر و بر سر زدم پیش چشمم پ رت د و من پ ر زدم
یا صاحب محرم بسم رب الفاطمه آغاز گریه را از گلوی بغض هایم باز گریه را مثل یک مادر که فرزندش زدستش می رود اقتدا به او ابراز گریه را این سیاهی های هیئت چادر خاکی او است با غم پنهانی اش همراز گریه را تا که از ذکر غریب مادر افتادم ز پا با نگاه او پر پرواز گریه را سایه ای را بر سرم حس می کنم در روضه ها در پناه فاطمه آغاز گریه را گفته اند , اذن ماه غم یا فاطمه است روزی اشک محرم های ما با فاطمه است شال غم بر روی دوشم پیرهن مشکی به تن آرزو دارم شود این جامه بر جسمم کفن محتشم دم می دهد باز این چه شور و ماتم است گویی آویزان شده از عرش کهنه پیرهن تا که از خانه به قصد روضه بیرون می زنم حیدر کرار می آید به استقبال من فاطمه پایین مجلس مینشیند پیش در می نشاند صدر مجلس گریه کن ها را حسن خواهرش بر می کوبد برادر کاش کاش وقت بوسه از رگت میرفت جانم از بدن انقدر پای تنت بر و بر سر زدم پیش چشمم پ رت د و من پ ر زدم
جای گله ز فاصله ها گریه می کنم با نام سیّدالشّهدا گریه می کنم من که تمام عمر ز داغت گریستم در بین قبر هم چه بسا گریه می کنم باید هزار سال برای تو گریه کرد قدر هزار سال تو را گریه می کنم من سمت روضه می روم و عابری به من می گوید: " ماس دعا " گریه می کنم تو خواستیّ و حاجت من شد روا حسین بر نذر های گشته ادا گریه می کنم حالا تو بخش بخش شدی «ح» شدیّ و «سین» حالا تو را هِجا به هِجا گریه می کنم تو در ازای اشک به من کربلا بده من در ازای کرب و بلا گریه می کنم
روضه "جون" ( غلام سیاه حسین) ♥•٠·˙

توی مراسم روضه گرفته بودیم
شب اول یه سیاه پوست هم اومد روضه
براش یه مترجم گذاشتیم...

شبای بعد، همین جور هی تعداد سیاهپوست ها زیاد میشد تا مجبور شدیم یه جای دیگه رو هم برای مراسم بگیریم, ادامه مطلب
این باربی مقدمه از سر شروع کرد / این روضه خوان پیر از آ شروع کرد مقتل شروع شد ، همه دیدند روضه را / از جای بوسه های پیمبر شروع کرد از تل دوید مرثیه قتل گاه را / از لابه لای نیزه و جنجر شروع کرد از خط به خط مقتل گوال رد شد و / با گریه از اسیری خواهر شروع کرد اینجا چقدر چشم حرامی به خیمه هاست! / طاقت نداشت از خط دیگر شروع کرد بر سر گرفت گوش عبا را و صیحه زد / از روضه ربودن معجر شروع کرد برگشت، روضه را به تمامی دشت برد / از ارباً ارباً تن اکبر شروع کرد لب تشته بود خیره به لیوان نگاه کرد / از هاب مشک برادر شروع کرد. هی دست را شبیه به یک گاه واره کرد / از لای لای مادر اصغر شروع کرد. تیراز گلوی کودک من در بیاورید! / هی خواند و گریه کرد مکرر شروع کرد غش کرد روضه خوان نفسش در شماره رفت / مداحی از کناره منبر شروع کرد ای تشنه لب حسین من ! / دم را برای روضه مادر شروع کرد یک کوچه باز کنید که زهرا رسیده است / مداح بی مقدمه از در شروع کرد هزیم می آوردند حرم را خبر کنید / این بیت را چه مرثیه آور شروع کرد.
بسم الله الرحمن الرحیم عارف کامل و عالم ربانی حضرت علامه طهرانی رحمة الله علیه می فرمودند: روضه را باید با تکیه به صوت و حزین خواند و از مستمعین اشک گرفت. فرزند ارشد ایشان نقل می کنند که یکبار منبر رفته بودم و مر حوم علّامۀ والد در آن مجلس تشریف نداشتند، بعداً از حقیر پرسیدند: اشک هم گرفتید ؟ عرض : بله . فرمودند: از چه انی؟ از آنان که زود گریه می کنند و اشکشان جاری می شود؟! این فائده ندارد بلکه باید طوری روضه بخوانید که افراد قسیّ القلب و سنگدل نیز اشک ماتم بریزند. و بطور کلّی ایشان سخنرانی و منبر بدون روضه و ذکر توسّل را صحیح نمی دانستند و می فرمودند: روضه برکت و نور منبر است. (نور مجرد،ص 202)
بسم الله الرحمن الرحیم عارف کامل و عالم ربانی حضرت علامه طهرانی رحمة الله علیه می فرمودند: روضه را باید با تکیه به صوت و حزین خواند و از مستمعین اشک گرفت. فرزند ارشد ایشان نقل می کنند که یکبار منبر رفته بودم و مر حوم علّامۀ والد در آن مجلس تشریف نداشتند، بعداً از حقیر پرسیدند: اشک هم گرفتید ؟ عرض : بله . فرمودند: از چه انی؟ از آنان که زود گریه می کنند و اشکشان جاری می شود؟! این فائده ندارد بلکه باید طوری روضه بخوانید که افراد قسیّ القلب و سنگدل نیز اشک ماتم بریزند. و بطور کلّی ایشان سخنرانی و منبر بدون روضه و ذکر توسّل را صحیح نمی دانستند و می فرمودند: روضه برکت و نور منبر است. (نور مجرد،ص 202)
دلم آروم شده خیالم راحته
اشکای چشمم از نمک سفرته
غم من غمته ، گریه مرحمته
آرزوم جون دادن تو محرمته
بسم الله زن
بسم الله چشم خیس
بسم الله منو از نوکرات بنویس
مثل من زیاده مثل تو دیگه نیست دیگه نیست
رفیق شبای بی ی یار روزای دلواپسی
محرم اومد و می دونم که تو به دادم میرسی
بارونن اشک من
رو چشای ترم
الهی که سایه ات
بمونه رو سرم
هیچ کی تو دل من
مثل تو نمیشه
بد جوری می خوامت
واسه ی همیشه
بسم الله خوب من
بسم الله عمر من
بسم الله سر مو توی روضه ی بزن
دوست دارم بمیرم مثل تو بی کفن
مسیر بهشته روضه هات
تو رو به همین ت
یه کاری کن تا اربعین
راهی بشم کرب و بلات
اگه روضه ات نیام
می گیره نفسم
منو ردم نکن
همه کار و م
آقا جون حاجتم
فکر هر ساعتم
جونم رو بگیری
وقتی تو هیئتم
بسم الله هم زبون
بسم الله مهربون
بسم الله روضه ی گودالو تو بخون
بین روضه خودت مرگمو برسون
تا جایی که من یادم میاد
شبای محرم امدم
تو هم بیا برا کمک
وقتی که زیر لحدم.

تنها چرا نشسته مگر گریه می کند؟ چون شمع شعله ور به نظر گریه می کند ازمردم مدینه شنیدم که روزها می آید و ز داغ پسر گریه می کند بالای چار صورت قبری که ساخته با دیده های سرخ جگر گریه می کند با ذکر جانگداز -حسینم غریب- بود دائم زند به و سر گریه می کند از سوز روضه خواندن این مادر شهید هر عابری میان گذر گریه می کند گاهی دلش برای علی تنگ می شود گاهی برای روضه ی در گریه می کند بغض نگاه باد صبا گفت با دلم دیگر غروب شد, چقدر گریه می کند!!
محمود فرشچیان که شاید مشهورترین کار هنری اش تابلوی ماندگار «عصر عاشورا» است، درباره این اثر و چگونگی خلق آن و روضه متفاوتش توضیحاتی ارائه کرد.
یادم نمیره بغضم رو تو روضه ش تم
#سبک_تک #سبک_شور
مداحی های کربلایی سیدرضا نریمانی
ــــــــــــــــــــــــــــــــــــــ

یادم نمیره ، یادم نمیره
بغضم رو تو روضه ش تم
دیدم تو صحنِ 'آقام نشستم۲'

زیارت عاشورا پایینِ پا
زنی گریه ، شور و نوا
از خیمه گاه ، تا قتلگاه

"حسین وای وای وای"

@seyedrezanarimani

یادم نمیره ، یادم نمیره
بار غمت رو میکشیدم
او میدوید و 'من میدویدم۲'

مثل دلم لرزید عرش برین
وقتی که افتادی روی زمین
خوردی زمین ، خوردم زمین

"حسین وای وای وای"

@narimani_matn

یادم نمیره ، یادم نمیره
اسم حسین رو میزدم جار
دور ضریحش 'گشتم هزار بار۲'

دلم رو به دریای غم زدم
برای زوار نذری هم زدم
توی بهشت ، قدم زدم

"حسین وای وای وای"

, 16 آبان 1391 ساعت 19:55 ملا حسین کاشفی و کتاب روضه ال ء گوهری که رساله ی خود را پیرامون ملاحسین کاشفی و کتاب روضه ال گذرانده است به پرسش های پیشینه پیرامون روضه ال ء پاسخ گفته است. متن مصاحبه پیشینه با گوهری به شرح ذیل است: آقای گوهری امروز با موضوع ملاحسین واعظ کاشفی و کتاب روضه ال ء در خدمت شما هستیم. لطفا توضیحاتی مختصر در رابطه با وضع دوره، مذهب و آثار ملاحسین واعظ کاشفی ارائه دهید. (دنباله را در ادامه مطلب بخوانید)
خبرآنلاین - زهرا مهاجری: برای آن ها که از کودکی با اسم حسین (ع) بزرگ شده اند و از آن موقع که خودشان را شناخته اند، در ایام سوگواری سیاه پوش ائمه علی الخصوص سرور و سالار شهیدان بوده اند، روضه و روضه خوانی غریبه نیست.در این بین، محافل و مجالس روضه نه، که نه فقط در ایام محرم....در روضه های نه چه می گذرد؟

یابن الشبیب ! گریه فقط بر غم حسین...
یابن الشبیب ! گریه فقط بهر کربلا...
یابن الشبیب درد حسین درد جان فزاست...
یابن الشبیب ! روضه ی ما داغ پر بلا است...
یابن الشبیب ! درد حسین درد بی ی است...
یعنی عزیز فاطمه شبگرد بی ی است...
یابن الشبیب ! ی ما را کتک زدند...
آتش هزار بار به باغ فدک زدند...
یابن الشبیب ! کوچه به دل غم نشانده است...
یعنی هنوز دست علی بسته مانده است...
یابن الشبیب ! خنده مرا ترک می کند...
خد ریب را چه ی درک می کند...
یابن الشبیب ! غصه دلم را کباب کرد...
شیب الخضیب دیده ی ما را پر آب کرد...
یابن الشبیب ! جرم یتیم سه ساله چیست ؟!!!
دیگر پس از کشی آه و ناله نیست...
یابن الشبیب ! قصه ی معجر نگفتنی است...
جریان حنجر و دم خنجر شنفتنی است...
یابن الشبیب ! غارت خیمه عجیب بود...
در شعله ها سلاله ی حیدر غریب بود...
یابن الشبیب ! دختر ترسیده دیده ای ؟!!
در زیر خار طفلک خو ده دیده ای?!!!
یابن الشبیب ! جد مرا سر بریده اند...
پیش نگاه ی ما سر بریده اند...
یابن الشبیب ی ما داد می زند...
حسین حسین حسین حسین حسین
آهنگ روضه رضوان محمد علیزاده دسته بندی : محمد علیزاده آهنگ روضه رضوان تیتراژ روضه رضوان آهنگ روضه رضوان 300x300 آهنگ روضه رضوان محمد علیزاده آهنگ محمد علیزاده روضه رضوان تیتراژ روضه رضوان محمد علیزاده تیتراژ محمد علیزاده روضه رضوان تیتراژ روضه رضوان آهنگ میشه نگام کنی محمد علیزاده میباشد آهنگ با کیفیت 320 آهنگ با کیفیت 128 کپی بردای از مطالب آهنگدونی با ذکر منبع عاشقانه و موزیکانه مانعی ندارد.
دل من لک زده تا کنج حرم گریه کنم
دو قدم روضه بخوانم...دو قدم گریه کنم

بروم سمت ضریحی که بهشتم آنجاست
برسم پیش نگارم...برسم گریه کنم

دست خود را گره بر گوشه ی شش گوشه کنم
درد دل با خود ارباب کنم...گریه کنم

کارم این است که سمت حرمش رو کنم و...
از همین دور سلامش بدهم گریه کنم؟
 

[ادامه مطلب را در اینجا بخوانید ...]
بسم الله الرحمن الرحیم عارف کامل و عالم ربانی حضرت علامه طهرانی رحمة الله علیه می فرمودند: روضه هفتگی بسیار برکت دارد و انسان اگر بتواند نباید از آن محروم شود. سیره بسیاری از سلف صالح بر برگزاری این روضه ها بوده و در نجف هم مرسوم بود که برخی از بزرگان شب روضه ای داشتند و إطعام مختصری می نمودند.
بسم الله الرحمن الرحیم عارف کامل و عالم ربانی حضرت علامه طهرانی رحمة الله علیه می فرمودند: روضه هفتگی بسیار برکت دارد و انسان اگر بتواند نباید از آن محروم شود. سیره بسیاری از سلف صالح بر برگزاری این روضه ها بوده و در نجف هم مرسوم بود که برخی از بزرگان شب روضه ای داشتند و إطعام مختصری می نمودند.
%d8%b4%d8%b9%d8%b1%2f+%d8%b1%d9%88%d8%b6%d9%87+%d9%87%d8%a7%db%8c+%d8%aa%d9%88+%d8%a7%d9%85%db%8c%d8%af+%d8%af%d9%84+%d9%87%d8%b1+%d8%a7حوزه قرآن و عترت هر پنجشنبه شعری را به پیشگاه آقا اباعبدالله الحسین علیه السلام تقدیم می کند. ادامه: شعر/ روضه های تو امید دل هر اهلِ بُکاست